Herinnert u zich de eenzaamheid waar ik u een tijd geleden over sprak? Wel, die is verdwenen. Voorlopig. Niet dat haar antwoord me volledig heeft gerustgesteld, verre van, maar het verlangen is duidelijk uitgesproken.
Vreemd toch hoe persoonlijke geschiedenis zich herhaalt. Ik zit in een situatie die ik nog al heb meegemaakt, niet eens zo lang geleden. Toen is ze dramatisch afgelopen. Ik heb me eruit moeten losscheuren. Maar ik heb er wel een stuk van mezelf in achtergelaten, een zeker gemis, dat wel gesleten is, maar heel af en toe weer opspeelt.
Hopelijk eindigt het verhaal dit keer wel mooi. Andere vrouw, ander karakter, gelukkig maar. Misschien raak ik onder de beknellende laatste zin van The Great Gatsby uit: "And so we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past."
Ik wil alles doen om wat tussen haar en mij is gegroeid, te laten slagen, om van de "jij en ik" een "wij" te maken. Insjallah.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten