Ik dacht dat ik me slechts hoefde om te draaien om aan alles een einde
te maken.
(Albert Camus)
Ernest Hemingway had duidelijk een andere visie. Bij hem werd het zoiets als:
Of hoe de nacht existentiële twijfel bij me oproept. Als ik misluk in de liefde, word ik oorlogsjournalist.Het was genoeg het hoofd te laten zakken tot je huid en koud metaal elkaar raakten. Het was genoeg de vinger lichtjes te krommen en de ogen te sluiten. Genoeg om aan alles een einde te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten