Ik heb u veel te lang links laten liggen, u veel te lang genegeerd. U riep en u riep, maar ik hoorde het niet. Uw stem ging verloren in de wind die door mijn leven raasde.
Ik ben stilte geweest, als de maan die alles overschouwt maar altijd haar afstand bewaart. Ik hulde mij in zwijgzaamheid, terwijl mijn leven vol was van woorden en beelden.
Ik heb ze neergeschreven, schrijf ze altijd op, maar niet hier. Ik heb u kwaad gedaan. Ik zal het goedmaken.
vrijdag 29 februari 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)