De slappe lach. Het overkomt me weinig, maar maandagavond had ik 'm. Sportjournalist Frank Raes verwelkomde de kijker bij de tweede aflevering van Extra Time en kruiste de armen. Niks bijzonders, ware het niet dat Filip Joos, zowat de pupil van Raes, op dat eigenste ogenblik ook de armen kruiste. Twee-eenheid heet zoiets.
Ik spoelde terug - ik had het programma opgenomen - en bekeek het nog eens, en nog eens. De tranen rolden me net niet over de wangen. Gelukkig zijn, heet zoiets.
Ik spoelde terug - ik had het programma opgenomen - en bekeek het nog eens, en nog eens. De tranen rolden me net niet over de wangen. Gelukkig zijn, heet zoiets.
copyright foto: Herman Ricour, Corelio
Geen opmerkingen:
Een reactie posten